12 augustus

Bioscooptip: I Never Cry

Maar weinig media berichten erover: de uittocht van Poolse arbeidskrachten naar andere landen van de EU. Als gevolg daarvan groeien tienduizenden Poolse kinderen grotendeels op zonder hun ouder(s) om zich heen. Piotr Domalewski laat zien hoe deze wezen zich door het leven slaan. Een ontroerend drama van een nieuwe stem in de Poolse cinema.

De 17-jarige Ola vertrekt naar Ierland om het lichaam van haar vader terug te brengen naar Polen nadat hij is omgekomen bij een bouwongeval. Ola wil vooral weten of hij geld had gespaard voor de auto die hij haar had beloofd. Ze gaat op haar eigen street wise manier om met buitenlandse bureaucratie en leert haar vader beter kennen.

Piotr Domalewski’s speelfilmdebuut Silent Night (2017) was al indrukwekkend en won in Polen zelf vrijwel alle prijzen, maar bleef buiten eigen land beperkt tot een bescheiden festivalcircuit. I Never Cry beleefde zijn wereldpremière op het filmfestival van San Sebastián in de ‘new directors’-sectie en won daarna prijzen in Cottbus en Dublin. I Never Cry is een vaardig gefilmd en ontroerend drama, getekend door zwarte humor en empathie, in een stijl die doet denken aan het werk van Ken Loach, niet geheel toevallig Domaleswki’s favoriete regisseur.