Molly Vs The Machines

Alleen in haar slaapkamer beëindigde de 14-jarige Molly Russell haar leven. Nu confronteert haar rouwende vader de Big Tech-bedrijven die hij verantwoordelijk houdt. Hij staat tegenover een wereldwijd systeem van verborgen, ongecontroleerde macht dat vanuit de bestuurskamers van de machtigste bedrijven doordringt tot in de slaapkamers van onze kinderen.

‘Voor haar ouders was ze een kind’, zegt de door AI gegenereerde voice-over in Molly vs The Machines. ‘Maar voor mij was ze een gebruiker.’ Op slechts 14-jarige leeftijd kwam Molly Russell thuis van toneelles, maakte haar huiswerk, keek televisie met haar gezin en zei welterusten. Een paar uur later maakte ze een einde aan haar leven. Na haar dood ontdekten haar ouders dat Molly op Instagram werd overspoeld met content over zelfmoord en zelfbeschadiging. Alleen in haar kamer met haar smartphone raakte Molly steeds verder verstrikt in het idee dat ze waardeloos was, dat ze beter dood kon zijn – een echo van de content die ze bekeek. Zoals haar vader Ian Russell zegt: ‘Ik twijfel er niet aan dat Instagram heeft bijgedragen aan de dood van mijn dochter.’

Molly vs The Machines volgt twee verhaallijnen die blootleggen wat er met Molly is gebeurd. De ene is het verhaal van het bewijsmateriaal dat werd gepresenteerd in de rechtbank van de lijkschouwer, en dat de laatste maanden en momenten van haar leven belicht. De andere onthult de groei van gigantische socialemediabedrijven en hun op surveillance gebaseerde verdienmodel, gedreven door een verlangen naar ongeremde winst en macht. In de woorden van Ian Russell: ‘Silicon Valley beslist wat geschikt is voor een 14-jarige om te zien, bijna als experiment.’