Voix Invisibles

Visuele poëzie van Bart van den Aardweg over vervreemding, pijn en de zoektocht naar betekenis in de schaduw. Hoe nestelt trauma zich in stilte? Hoe raakt iemand losgekoppeld van de buitenwereld en wendt hij zich tot geweld als enige uitweg?  

Voix Invisibles is een psychologische reis in de gedachtewereld van boze, gedesillusioneerde jongeren. Het is een verkenning – via gefragmenteerde herinneringen en scènes in cinéma-véritéstijl – van hoe radicale ideeën wortel schieten. Geïnspireerd door magisch realisme toont de documentaire een afdaling in het leven van verloren zielen in een nachtelijke stad, waar werkelijkheid en symboliek samensmelten. Geleid door een spookachtige aanwezigheid dwaalt de camera door donkere straten, glijdt door muren, en luistert naar geheime gedachten, woede, verdriet en verwarring.

Van de ene gekwelde geest naar de andere duikt de film in een innerlijke afgrond, waar spijt, verlies en radicalisering wortel schieten. Echte levens worden in openhartige intimiteit getoond, maar parallel daaraan bestaat een spookachtige onderwereld. In dit vagevuurachtige domein spelen bevroren momenten zich af als duistere sprookjes, fragmenten van herinnering en mythe. De twee werelden, de werkelijke en de symbolische, verstrengelen zich terwijl de film zowel een spookverhaal als een psychologische neergang wordt.