Shayma’ was zes jaar oud toen de Tweede Intifada uitbrak. Meer dan twintig jaar later opent ze een doos met oude videobanden, die het begin vormen van haar zoektocht naar herinneringen. In de voice-over richt ze zich tot haar moeder, die zegt gezegend te zijn met een slecht geheugen. Shayma’ daarentegen herinnert zich nog precies wat ze droeg op haar eerste schooldag: haar nieuwe schooluniform met een kanten kraag en een witte strik in haar haar. Ze herinnert zich ook hoe ze haar verjaardagstaart bespiedde door een kier in de keukendeur van hun huis, dat door Israëlische soldaten in beslag was genomen.