Awardwinnaars MtMF26

Psychologisch portret vertelt de verhalen van zes vrouwen die seksueel geweld en marteling overleefden tijdens de Russische agressie in Oekraïne. Onder leiding van Iryna Dovgan strijden zij voor gerechtigheid en erkenning. Geconfronteerd met enorm trauma moedigt Iryna de vrouwen aan hun leven opnieuw op te bouwen.

Jurycommentaar: ”Deze film heeft een diepe indruk op ons gemaakt – zowel door het zware en aangrijpende onderwerp als door de doordachte en beheerste vormgeving. Dankzij de unieke manier waarop de film het onderwerp en de personages benadert, brengt hij de gruweldaden tegen kwetsbare mensen met respect, intimiteit en nederigheid in beeld. Maar bovenal biedt de film een gevoel van genezing door de blik op de natuur, die zich ondanks alles blijft vernieuwen.”

De Grand Jury Documentary Award zorgt ervoor dat deze film ook in aanmerking komt voor een nominatie voor de Academy Award® voor Beste Documentaire.

Aisha is een 26-jarige Soedanese zorgverlener die woont in een ruige wijk van Caïro. Ze zit vastgeklemd tussen een vage relatie met een Egyptische kok, een gangster die haar chanteert en een nieuw huis waar ze werkt. Aisha snakt naar een beter leven, maar haar dromen blijven botsen op de realiteit.

Jurycommentaar: ”Deze film overtrof onze verwachtingen op alle vlakken, zowel wat betreft vakmanschap als de vertelkunst. Dit regiedebuut onthult een zelden geziene of verkende wereld door middel van een unieke visie die je van begin tot eind meesleept. We waren volledig in de ban van de hoofdpersoon van de film, wiens acteerdebuut ons inzicht gaf in kracht en veerkracht te midden van ontberingen en lijden, vaak met stilte die luider spreekt dan woorden. Aisha Can’t Fly Away combineert meerdere betekenislagen die ingaan op een onderbelicht aspect van de vrouwelijke conditie, geloof, gerechtigheid, moraliteit, ethiek en een pure wil om te overleven die miljoenen mensen raakt.”

Een eervolle vermelding werd toegekend aan Lost Land van Akio Fujimoto, de eerste speelfilm ooit opgenomen in de Rohingya-taal.

Aisha Can’t Fly Away is vrijdag 27 maart nog eenmaal te zien op het festival.

Als eerste vrouwelijke gemeenteraadslid van haar kleine Iraanse dorp, wil Sara Shahverdi diepgewortelde patriarchale tradities doorbreken. Ze leert tienermeisjes motorrijden, moedigt hen aan hun opleiding voort te zetten en probeert kindhuwelijken tegen te gaan. Maar Sara’s onverschrokken en strijdlustige stijl bezorgt haar veel vijanden – vooral mannen.

Jurycommentaar: “De film die we hebben uitgekozen nam ons mee naar een uithoek van de wereld die het internationale publiek zelden te zien krijgt, een plek waar onafhankelijke filmmakers onder gevaarlijke, bijna onmogelijke omstandigheden werken. De iconische hoofdpersoon van deze film veroverde onmiddellijk onze harten door te weigeren iemand anders te zijn dan zichzelf en de verandering die ze in de wereld wil zien te manifesteren op manieren die zowel stil als luid, privé als publiek zijn, in de zekerheid dat zelfs het meest schijnbaar onbeduidende gebaar de kracht heeft om iemands leven te veranderen. Prachtig gefilmd, voortreffelijk gemaakt en zo goed als perfect.”

Cutting Through Rocks is zaterdag 28 maart nog eenmaal te zien op het festival.

Een eervolle vermelding in de ‘Activist Lens’ competitie ging naar The Woman Who Poked the Leopard van Patience Nitumwesiga.

Jérôme Clément-Wilz werd als kind seksueel misbruikt door een priester. In deze diep persoonlijke film probeert hij in zijn herinneringen naar aanwijzingen te zoeken en zich te verhouden tot de medeplichtigheid van zijn vroegere sociale omgeving.

Jurycommentaar: “De winnende film is een poëtische, subtiele en authentieke film die laat zien hoe belangrijk genezing door gerechtigheid is. Het is een zeer persoonlijke film, die de macht blootlegt van de katholieke kerk en het patriarchale establishment, die zelfs tot in je eigen huis reikt. Europa heeft nog steeds meer zelfreflectie nodig om hiermee in het reine te komen, en de jury beschouwt deze film als een belangrijke bijdrage hieraan.”

This is my Body is donderdag 26 maart nog eenmaal te zien op het festival.

Een eervolle vermelding ging naar The Alabama Solution van Andrew Jarecki en Charlotte Kaufman.

De bejaarde broers Rob en René – vader en oom van filmmaker Tom Fassaert – kunnen niet zonder, maar ook niet met elkaar. René leeft als kluizenaar in een dichtgeslibd huis, broer Rob grijpt in. Maar dan begint Tom te vermoeden dat er iets anders schuilgaat achter de dynamiek tussen de broers.

Jurycommentaar: “Als jury waren we het er unaniem over eens dat dit een goed verteld persoonlijk verhaal is. De film krijgt een extra laag intrigerende complexiteit door een subtiele provocatie die ons dwingt na te denken over hoe abnormaal en vreemd onze ideeën over een ‘normaal leven’ wel niet kunnen zijn. Regisseur Tom Faesserts delicate verkenning van hoe familiaal trauma zich door de generaties heen voortzet, is een goed verteld verslag van de banden die ons op vaak ondoorgrondelijke en onvoorziene manieren met elkaar verbinden, en hoe we proberen de beperkende gevolgen daarvan te verlichten.”

Tussen broers is zaterdag 28 maart nog eenmaal te zien op het festival.

Een eervolle vermelding in de ‘Dutch Focus’ competitie werd toegekend aan Gedwongen Geloften van Eva Strating en Roxanne Herder.

Tegen een achtergrond van dromerige natuuropnamen verweven tekstfragmenten zich tot herinneringen aan het huiselijk geweld dat een groep zussen meer dan tien jaar lang heeft geteisterd. Door de ogen van één zus wordt de kijker meegenomen achter de gesloten deuren van een onveilig thuis, waar in snelle flarden een leven vol angst en chaos voorbij trekt.

Jurycommentaar: “We prijzen de filmmaker omdat ze een onderwerp vol wreedheid aanpakt met een krachtige stem die zowel lokale als internationale instellingen ter verantwoording roept die haar in de steek hebben gelaten, terwijl ze tegelijkertijd de vriendelijkheid van de vreemden die haar hebben gered, in het zonnetje zet. We werden meegesleept door elke regel tekst op het scherm, die hoewel diep persoonlijk, het geweld tegemoet trad met de hoop die in ons allemaal schuilt.”

Rahhala: Hayya ala Hayya is donderdag 26 en zaterdag 28 maart nog te zien op het festival.

Een eervolle vermelding ging naar What If They Bomb Here Tonight van Samir Syriani.

De Education Award ging naar TKT, een indringende Vlaamse film gebaseerd op een waargebeurd verhaal en het gelijknamige boek. De film onderzoekt de impact van cyberpesten en sociale uitsluiting op jongeren, in een wereld waarin online zichtbaarheid, groepsdruk en schijnbare perfectie alles lijken te bepalen.

Jurycommentaar: "Wij als jury waren diep onder de indruk van deze krachtige film over mentale gezondheid en het belang van openlijk praten daarover onder jongeren. De toewijding en het teamwork achter de film vielen bijzonder op. TKT verdient het om zo breed mogelijk gezien te worden."

Eervolle vermelding ging naar Bloemen van de pomp van Danny Stolker.